The Tielman Brothers in de Bovema
studio in Heemstede (eind 1959)
In 1960 namen The
Tielman Brothers voor het Imperial label hun instrumentale rock bewerking van een sonate
van Wolfgang Amadeus Mozart op. Het nummer werd op single uitgebracht als 18th.
Century Rock en zou heel wat beroering in de doodserieuze muzikale wereld van ons
kleine landje veroorzaken. Ten onrechte wordt tot op de dag van vandaag hier en daar
geschreven dat het een bewerking was van Eine Kleine Nachtmuzik. Wat zijn de
feiten.
Het hoofdthema is
afkomstig uit Mozart's piano sonate in C major (K545) en is door Mozart op 16 juni 1788 in
Wenen gecomponeerd. De volledige sonate duurt zo'n 10 minuten en het is met name een veel
gespeeld oefenstuk voor beginners.
RAYMOND
SCOTT - IN AN 18TH. CENTURY DRAWING ROOM
In 1939 kwam er een bewerking door de Amerikaanse orkestleider en
componist Raymond Scott uitgevoerd met zijn Quintette op een 78 toeren plaat op de markt.
De 'compositie' had de naam In An 18th. Century Drawing Room. Er verschenen al
snel diverse covers van het nummer en de opname van het orkest van Guy Lombardo behaalde
de grootste oplage. De muziek van Raymond Scott (zijn muziekrechten lagen bij Warner
Brothers) werd ook regelmatig gebruikt in soundtracks van tekenfilms (cartoons). Zijn
"18th Century" thema werd voor het eerst gebruikt in de Warner Brothers
tekenfilms (The) Aristo-Cat & Twilight in Turkey (1943) en Bugs Bunny & The Three
Bears (1944). Later o.a. in A Streetcat Named Sylvester (1953).
Raymond Scott
Orchestra maakte tevens een opname samen met zanger Perry Como voor zijn show in 1943 op
tekst van Jack Lawrence. Ook Glen Miller nam In An 18th. Century Drawing Room in
1943 in New York op. Een uitvoering van het AVRO Dansorkest verscheen hier in 1940 op 78
toeren plaat.
HANK SNOW -
IN AN 18TH. CENTURY DRAWING ROOM
Vader Tielman moet het nummer vast al gekend hebben in de 2e helft van de
40-er jaren toen hij zijn zoons op het muzikale pad zette. Zeer interessant is echter de
opname van Hank Snow In An 18th. Century Drawing Room op een RCA plaat uit
november 1955. Vrijwel zeker speelt Chet Atkins hier de 2e gitaarpartij. Met de
arrangementen van deze plaat in het achterhoofd zijn de roots van de opname van The
Tielman Brothers met het duo Andy en Reggy Tielman op sologitaar al een heel eind
verklaard.
geluidsfragment
(wma) 
Hank
Snow - In An 18th. Century Drawing Room (1955)
In 1959 verscheen in
Engeland op het Parlophone label een opname van Alain Ainsworth & The Rock-A-Fellas.
Ook hier stond reeds 18th. Century Rock op het label!
THE TIELMAN BROTHERS - 18TH.
CENTURY ROCK
De Indo-Instro-rock uitvoering van de sonate van Mozart was uiteraard een
knap stukje werk, vooral door de indrukwekkende dubbele sologitaarpartij van Andy en Reggy
Tielman. Door het uitgekiende arrangement en virtuose gitaartechniek (waaronder het z.g.
violen met de pink) bereikten zij in 1960 in de studio voor Nederlandse rock begrippen een
onnavolgbaar resultaat. De plaat werd regelmatig op de radio gedraaid, maar in het
programma Tijd voor Teenagers werden er al direct vraagtekens gezet of het nu wel zo fraai
was dat klassieke composities in de rock-'n-roll stijl gespeeld werden. Andy Tielman
beweert zelf dat met name Mies Bouwman en Willem O'Duys zich nogal laagdunkend zouden
hebben hebben uitgelaten over hun uitvoering van een klassiek werkstuk van Mozart en hun
ruige rock-'n-roll act in de media, maar harde bewijzen zijn hier niet over terug te
vinden.
Wel verscheen in februari 1961 in het
maandblad "Wereldkroniek"
een artikel in de rubriek "Alleen voor Tieners" van redacteur Bob van
Lenth. Boven het stuk stond: Nederlandse Tieners zijn tegen het misbruiken van
klassieke muziek. Via ingezonden brieven reageerden teenagers op dit fenomeen. Een
aantal artiesten ging aan de schandpaal. Onder een foto van de Tielman Brothers
stond te lezen: The Tielman Brothers .. ....Mozart - moordenaars...
Begin 1961 namen The
Rockin' Sensation Boys uit Den Haag een bewerking op van Eine Kleine Nachtmuzik
van Mozart (als soloinstrumenten werden echter wel een klarinet en saxofoon gebruikt). De
kritiek op deze plaat was in feite nog groter.
Gelukkig dachten de
meesten er anders over en 18th Century Rock wordt tot op de dag van vandaag
nog steeds met veel bijval van het publiek door diverse bandjes gespeeld. Uniek was ook
het feit dat 18th Century Rock als allereerste Nederlands rock produkt ook in
Amerika werd uitgebracht op het Capitol label.
IN AN 18TH.
CENTURY DRAWING ROOM
1939 The Raymond
Scott Quintette (US)
1939 Guy Lombardo & his Orchestra (US)
1939 Paul Whiteman's Orchestra (US)
1940 Jack Hylton & his Orchestra (UK HMV)
1940 AVRO Dansorkest (NL)
1943 Perry Como & Raymond Scott Orchestra (US)
1955 Hank Snow (US RCA 47- 6326)
1959 Alain Ainsworth & The Rock-A-Fellas (UK Parlophone) als 18th. Century Rock
1964 Roy Clark (US Capitol)
1964
Les Fingers (FR Festival) als Je Sais Qu'un Jour (J.Wisner-N.Mendoza-F.Blanche)
18TH.
CENTURY ROCK
1960 The Tielman Brothers (NL Imperial) US en Canada op Capitol 4569
1963 The Desmounts (NL live Radio Veronica Teenager Bandshow)
1965 The Williams (live) (NL Diwa)
1979 The Shakin' Arrows (NL Monopole)
1980 The Dynamic Rockers (NL Dureco)
1993 The Valiants (NL Discosound)
1993 The Eastern Aces (NL Rarity)
1995 The Kiliaan Brothers (NL Rarity)
Een aantal
uitvoeringen van In An 18th. Century Drawing Room/18th. Century Rock zijn op Multiply te vinden. Je moet wel
inloggen en geregistreerd zijn om de opnamen te kunnen beluisteren.
Piet Muys, juli 2005
